Columns

“Dit is een try-out!”

Afgelopen vrijdag zat ik bij een try-out van Paulien Cornelisse. “En ook niet van dat je denkt; Ja, het is een try-out maar de première is volgende week. Nee, de première is pas over een half jaar”. Aldus Paulien. Ik vond dat een vrij heugelijke mededeling want nu heb ik gelijk een goede reden om over een half jaar weer te gaan. Niet dat ik die nodig heb natuurlijk. Het feit dat ik knettergek ben is reden genoeg.

O ja, en ik ben fan. Van Paulien dus. Ze schrijft superleuke boeken, geeft hilarische cabaretvoorstellingen, deed mee aan “Wie is de mol?” en is vaste columnist bij het NRC. Paulien heeft zo’n beetje alles gedaan wat ik nog op mijn verlanglijstje heb staan. Van Paulien zou ik een shirt kopen. En dragen. Zo erg is het.

Een shirt?

Ken je dat, mensen die T-shirts kopen bij een concert zodat ze 20 jaar later naar een optreden van exact dezelfde band kunnen gaan met dat inmiddels volledig versleten T-shirt aan? Als bewijs dat ze echte fans zijn. Zo van; ja, jij staat hier nu wel een beetje mee te blèren met een groep die je pas recentelijk via Nickelodeon ontdekt hebt, maar ik was er al vanaf het begin bij. Kijk maar naar mijn totaal verwassen en onleesbare shirt. Waarbij dat T-shirt natuurlijk als statement dient dat jij de grotere fan bent van de twee.

Als Paulien merchandise zou verkopen bij haar optreden dan had ik zo’n shirt. Een “Jij kent Paulien natuurlijk alleen van ‘Wie is de mol?’ maar ik ben er al bij sinds haar tweede show, dus…”-shirt. En dat er dan vervolgens iemand langs komt met een shirt van haar eerste show, MET handtekening, waardoor de hiërarchie in een klap duidelijk is.

Maar goed, ik zat daar dus zonder zo’n T-shirt, want die verkopen ze niet bij haar voorstellingen. En ook niet bij de try-outs. Wat een concept eigenlijk, een try-out. Ik rommel wat op papier, stuur het naar 1 of 2 proeflezers, slinger het een site op en doe een schietgebedje. Maar misschien moet ik er gewoon heel groot bijschrijven: “Dit is een try-out!”. En dan na een half jaar alle reacties verzamelen, het stuk volledig herschrijven en de hele boel gewoon doodleuk weer online knallen.

PaulienCornelisse-HalloAarde

Bron: www.pauliencornelisse.nl

Het schietgebedje komt dan mooi te vervallen want mocht er iemand gaan zeuren dat hij het eigenlijk maar een mager stuk vond dan zeg ik gewoon kalm en een tikkeltje neerbuigend: “Het was ook maar een try-out hè, daar kun je niet te veel van verwachten”. Waarna ik vreselijk zelfverzekerd en übersexy wegloop zonder ook maar een moment aan mijzelf te twijfelen.

-zoals dat meestal alleen in je hoofd lukt-

Misschien schrijf ik het dan ook gelijk in de vorm van cabaret. Dus niet een column met een begin, midden en einde. Gewoon een opsomming van fijne anekdotes en geestige observaties. Oeverloos ouwehoeren. Dat doe ik dagelijks. Dat kan ik prima.

Vraag maar aan mijn vrienden

Ik moet er natuurlijk wel even voor zorgen dat ik precies uitkom waar ik begonnen ben. Dat is eigenlijk wel de bedoeling bij cabaret. En dat je daarmee dan als het ware je punt hebt bewezen. Ook al weet niemand nog wat je punt was. Inclusief jijzelf.

Een soort van langdradige cirkelredenering dus. Met als het even kan nog wat kleinere cirkelredeneringen erin verwerkt. Mooi toch, dat datgene wat we in een intelligente discussie als een enorm brevet van onvermogen zien, ineens kunst met een hoofdletter K is zodra je het op een podium doet?

Over een podium gesproken; als ik dan toch een twee uur durende cabaretvoorstelling op papier heb gekalkt, dan huur ik ook maar ergens een zaaltje. De kaartjes verloot ik onder nieuwsbrieflezers of ik ga gewoon ergens op een kerktoren staan en strooi ze vanaf grote hoogte naar willekeurige passanten. En op de avond van de voorstelling kom ik op en open ik met de woorden: “Dit is een try-out. En ook niet van dat je denkt; Ja, het is een try-out maar de première is volgende week. Er is namelijk helemaal geen première. Dit is het.”

Uiteraard is er een stand met merchandise. Voor veel te veel geld kunnen jullie allemaal een muismat kopen met mijn maffe gezicht erop of een mok met “Fuck het boekenbal!”. En voor Paulien is er een T-shirt. Gratis. In ruil voor een shirt van haar.

MET handtekening.

2 Comments

  1. RT @Contesatekst: “Waarna ik vreselijk zelfverzekerd en übersexy wegloop zonder ook maar een moment aan mijzelf te twijfelen.” http://t.co/qTDOmZrxZA

  2. RT @Contesatekst: “Waarna ik vreselijk zelfverzekerd en übersexy wegloop zonder ook maar een moment aan mijzelf te twijfelen.” http://t.co/qTDOmZrxZA

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Voordat je reactie geplaatst kan worden moet je nog even bewijzen dat je een mens van vlees en bloed bent.

Ja of nee; ben jij een spambot?